Dat er na het onverdiende verlies op Lint koppen zouden rollen was geen verrassing ;
Bart Straetmans werd als coach tijdelijk op non-actief gezet (en volgens kwatongen met vrouwelijk gezelschap op zwier gesignaleerd …….) ; Jo Geerts (net hersteld van Gybels-bacteriëen ?) kreeg de opdracht de troepen terug te inspireren en lijn in de ploeg te brengen ……
Polle Porto werd als spits op overschot (en spijts zijn knappe treffer) afgevoerd naar Dubai (alwaar een andere “vets”glorie toeft). Wout Verhoeven, coming man in Mechelse politieke wereld werd verzocht zijn voetbalmaats terug te komen versterken ; Pablito tenslotte zal in de toekomst veeleer als verslaggever dan als aangever gaan fungeren (allicht met nonkel Ivo).
Van Gert Torfs geen spoor (al verbannen naar het Anker ?) !
De ploegopstelling zelf : Palmlegende Dirk onder de lat, mandekkers van dienst Eric (alweer bevestiging van een zeer regelmatig en sterk seizoen) en Billy (nooit onopgemerkt en met veel overgave) moesten Philemon in een zetel doen spelen
Een middenveld met Roger (rechterflank), Frank “Ijzer”, Stef (schokbrekers), Geert (vrije rol), Wouter (linkerflank) en Wally (idem) ; Pirre kreeg het compartiment aanval.
Nonkeltje Pablito (met vestje van GP en gesponsord door ’t Preekhoekske) en Jo alsmede de getrouwe aanhang keken onder enkele (doch veeleer schaarse) aangename lenteprikkels naar een behoorlijke pot voetbal brengend Bonhei (al zullen sommige supporters er misschien en traditioneel anders over gedacht hebben).
Hoogtepunt van de eerste helft zal allicht de niet gefloten penalty op Swalbie zijn alwaar onze kapitein de scheids even (tijd is een rekbaar begrip) en duidelijk als een stukje oppositie beschouwde (en waarbij Frank en Geert even slikten).
Het duidelijke vocale en veldoverwicht en dreiging resulteerden evenwel niet in doelpunten (nog een (half) kansje voor Geert werd genoteerd)
Dat zuiver water (waarvan Stonne woensdag nog een voorbeeld had van gegeven) onze jongens deugd kan doen, bleek ook opnieuw : onder dreigement van de zich warmlopende vervangers, viel vrij snel de openingstreffer.
Vrijgezel Geert in duo met Wally brachten de bal bij Wout die met een fraai doelpunt de score opende !
Verslaggever ad hoc ervaarde vervolgens aan den lijve dat de honger naar doelpunten hiermee absoluut niet was gestild en Stefke Peeters zijn duivels ontbond. Met 2 fraaie doelpunten en een bal die tegen de paal buitenhuppelde bracht hij zijn team op een comfortabele 0-3 voorsprong en de mogelijkheid voor de overige “bankzitter” Jo en good old Ivo onder ideale omstandigheden in te vallen (Jo was zelfs betrokken bij het derde doelpunt).
Antwerpse invloed en overmoed is onze ploeg niet volledig vreemd zodat Leest via een kopbaltreffer nog even animo in de wedstrijd bracht doch vooral aan overzijde noteerden we hoe Geert en Wally zeer dicht bij een treffer waren.
Besluitend voor wat het voetbal zelf betreft : een meer dan verdiende overwinning (dat Leest ons in de eindklassering zou voorafgaan zegt veel over ons dom en veelvuldig puntenverlies) met vrij behoorlijk voetbal in een heuse zandbak.
De derde helft begong met een welverdiend plateauke, ‘n aangename douche (vreemd toch hoe een overwinning de gemoederen kan tevreden stellen), gevolgd door ondermeer voorbeschouwingen over de clash ’s avonds op den Bosuil, het verorberen van contactlensen, enkele statements (ne zelfstandige heeft toch tijd genoeg) en meer van dat fraais.
Voor wat er zich tenslotte in het Preekhoekske afspeelde (verslag reeds ter perse), gelieve de zondagavondeditie van Hobbel en Sobbel te lezen. Dank tenslotte aan Polle Porto voor zijn nog te innen aanmoedigingspremie.
Tot woensdag amigos.
